NAGWALA ANG ASAWA KO SA RECEPTION AT ITINAOB ANG MESA DAHIL GUSTO NIYANG ILIPAT KO AGAD ANG MANA KO SA KANYA… PERO PAGBALIK NIYA KASAMA ANG ABOGADO, LUMUHOD SIYA SA IYAK DAHIL SA GINAWA KO.
Kakatapos lang ng seremonya ng aming kasal. Nasa reception na kami, nakaupo sa Presidential Table. Masaya ang lahat, tumutugtog ang love songs.
Pero sa likod ng mga ngiti, bumulong ang asawa kong si Gary.
“Elena,” sabi niya, may diin. “Yung Transfer of Rights ng mana mo mula sa Daddy mo. Nasaan na? Sabi ko dalahin mo ngayon.”
“Gary,” bulong ko pabalik. “Party natin ‘to. Bukas na natin pag-usapan ‘yan. I-enjoy muna natin ang gabi.”
Namula si Gary. Bigla siyang tumayo.
Sa harap ng tatlong-daang bisita, hinablot ni Gary ang mantel ng mesa.
BLAG! CRASH!
Nagbagsakan ang mamahaling pinggan, ang wedding cake, ang lechon, at ang mga bulaklak. Nabasag ang mga baso. Tumahimik ang buong ballroom. Napasigaw ang mga bisita.
“WALA AKONG PAKIALAM SA PARTY NA ‘TO!” sigaw ni Gary, habang nakaturo sa akin. “ILIPAT MO NA ANG MANA MO SA AKIN NGAYON DIN! O WALANG AALIS DITO!”
Nanlaki ang mata ko. Ang lalaking akala ko ay mahal ako, ay isa palang halimaw na pera lang ang habol.
“Gary… anong ginagawa mo…?”
“Tatawagin ko ang abogado ko sa labas! May dala siyang papeles!” sigaw ni Gary. “Huwag kang aalis diyan! Pagbalik ko, pipirma ka!”
Tumalikod si Gary at nagmarcha palabas ng ballroom para sunduin ang Attorney na naghihintay sa lobby.
Naiwan ako sa gitna ng kalat. Hiyang-hiya ako. Umiiyak ang Nanay ko sa takot.
Pero habang pinapanood ko ang likod ni Gary papalayo, natuyo ang luha ko. Napalitan ito ng realisasyon.
Hindi niya ako mahal. Ang $50 Million na mana ko lang ang mahal niya.
Mayroon akong limang minuto bago siya makabalik.
Kinuha ko ang mikropono.
“Ladies and Gentlemen,” sabi ko, kalmado kahit nanginginig ang tuhod. “Pasensya na sa abala. Pero bago bumalik ang asawa ko… may gagawin lang akong surprise.”
Kinuha ko ang aking cellphone. Binuksan ko ang Bank App ko.
Kinuha ko rin ang Marriage Certificate na nasa mesa—na hindi pa namin napipirmahan ng mga saksi dahil kakaupo pa lang namin.
ANG PAGBABALIK.
Bumukas ang pinto. Pumasok si Gary kasama ang abogado. May dala silang folder.
“Ayan!” sigaw ni Gary. “Elena! Pirmahan mo ‘to! Total Asset Transfer! Ngayon na!”
Ngumiti ako. Nakaupo ako sa gitna ng natapong pagkain, pero pakiramdam ko ay ako ang Reyna.
“Gary,” sabi ko. “Bago ako pumirma… tignan mo muna ang screen sa likod mo.”
Tinuro ko ang malaking Projector Screen na ginamit para sa Same-Day Edit video.
Tumingin si Gary.
Naka-flash sa screen ang isang Bank Transaction Receipt.
AMOUNT: $50,000,000.00 (ALL ASSETS) STATUS: TRANSFER SUCCESSFUL RECIPIENT: “HOPE FOR ANGELS” ORPHANAGE FOUNDATION TIME: 8:05 PM (TWO MINUTES AGO)
Nanlaki ang mata ni Gary. Nalaglag ang panga ng abogado.
“A-Ano ‘to?!” sigaw ni Gary.
“Sabi mo, gusto mo ang mana ko?” sagot ko sa mikropono. “Sorry, Gary. Wala na akong mana. Dinonate ko na ang LAHAT ng pera ko sa ampunan kani-kanina lang habang kinukuha mo ang abogado mo.”
“NABABALIW KA NA BA?!” sigaw ni Gary, halos maputulan ng ugat sa leeg. “Paano tayo mabubuhay?! Paano ang yaman natin?!”
“Tayo?” Tumawa ako.
Itinaas ko ang Marriage Certificate.
“Gary, tignan mo ‘to. Wala pa akong pirma.“
Sa harap niya at ng abogado, pinunit ko ang papel.
RIIIIP.
“Ibig sabihin, Gary… hindi tayo kasal. Walang bisa ang seremonya kanina dahil walang legal document. So, technically… single ako. At ikaw?”
Tumayo ako at inayos ang gown ko.
“Ikaw ay isang lalaking nag-tantrum, nanira ng gamit, at ngayon ay walang asawa at walang makukuhang kahit singkong duling.”
“HINDI! ELENA! JOKE LANG ‘YUN!” Lumuhod si Gary sa gitna ng mga basag na pinggan. “Binibiro lang kita! Bawiin mo ang donation! Pirmahan natin ang papel! Mahal kita!”
Humarap ako sa mga security guard ng hotel.
“Kuya Guard,” utos ko. “Paki-escort po palabas ang stranger na ‘to. Naninira siya ng property at nanggugulo sa private party ko.”
Kinaladkad ng mga guards si Gary habang umiiyak at nagmamakaawa. Ang abogado niya ay umalis na lang sa hiya.
Humarap ako sa mga bisita na ngayon ay pumapalakpak na.
“Tuloy ang party!” sigaw ko. “Ang pagkain ay on the house, at ang drinks ay sagot ko. Let’s celebrate my freedom!”
Sa gabing iyon, nawala ang asawa ko at nawala ang yaman ko. Pero nakuha ko ang bagay na hindi nabibili ng pera: Ang kalayaan mula sa isang taong hindi ako kailanman minahal.
